Sulpicia

Τὸ ναυάγιον

2012-01-17T00:59:00.000+01:00

Ille diēs miserī fātum mihi nectit amōris:
Naufragium mentis lūx fuit illa meae.
Laesa silentiō eram noctis caecae furibundō:
Contigit ingeniō digna ruīna meō.
Hūc feror atque illuc, nec vīvere sīc mihi ventō
Nec placet insānae pandere vēla salō.
Sīn crās tempestas submerserit saeva carīnam,
Naufragiī tabulās colligat ille meī.

Γλυκὺς ἵμερος

2011-11-19T23:05:00.000+01:00

Improbus ille puer mihi sīc praecordia cīvit,
ut repuellascens dulcia nunc cupiam.
Nōlī spernere pignora dulcia, perfide, nunc iam,
dōnec abest animī cānitiēs pavida.

Σιγαί

2011-08-19T23:54:00.000+02:00

Ecce tacēs. Quod tū procul ā mē nunc abes, angor:
     Nōlīm trīstārī, mē miseram, ob tacita!
Verba diēs noctēsque silēs mihi sīc cruciātor,
    Vt cūra obsideat mē anxia sollicitam.
Nam tibi sānctē adiūrō tē nīl cārius usquam:
     Abs tē maesta silet mūtaque Sulpicia.

Plus oculis amare et medullis

2011-07-11T00:33:00.006+02:00

Quod genus amoris vel dilectionis sit "plus oculis amare et medullis", me interrogo, carmine hoc lecto quod pactum est a poeta Claudio Fr. Fraguerio ex Academia Gallica et dicatum ad Nicolaum Remundum:

Ni te plus oculis amem et medullis,
Vita non mihi vita sit, sed orci
Fumus ac tenebrae et situs: sed illud
Non est, at bona lux, lepor venusque,
Nam te plus oculis amo et medullis.

____________________________________________________________________________________

Cat. carm. 14a: Ni te plus oculis meis amarem // Cat. carm. 3, 4: quem plus illa oculis suis amabat // Plaut. Most. 86: videas eam medullitus me amare // Tib. 3, 1, 25: teque suis iurat caram magis esse medullis // Ov. Trist. 1, 5, 9: haec mihi semper erunt imis infixa medullis // Cic. Epist. ad At. 15, 4, 3: quae 'mihi sunt inclusa medullis'

Dea scit una

2011-06-04T12:16:00.004+02:00

Ήράσθην, ὲφίλουν, ἔτυχον, κατέπραξ', ἀγαπῶμαι.

τίς δὲ καὶ ἧς καὶ πῶς; ἡ θεὸς οἶδε μόνη.

Amavi, basiavi, sortita vici: amata sum.
Quae et a quo et ut? Dea scit una.

[Versio soluta et libera]

Bifariam

2011-05-02T12:20:00.000+02:00

Animus dolet, sed ex ore gaudia perpluunt verna.

Mecum

2011-03-25T09:00:00.003+01:00

σύν μοι πῖνε, συνήβα, συνέρα, συστεφανηφόρει,
σύν μοι μαινομένωι μαίνεο, σὺν σώφρονι σωφρόνει.

mecum bibe, mecum iuvenare, mecum ama, mecum te corolla cinge;
mecum insanā insani, mecum prudente esto prudens.

Tu mihi Phoebus

2011-02-14T00:04:00.000+01:00

Tu mihi Leucadia potes esse salubrior unda:
    Tum forma et meritis tu mihi Phoebus ades.
Ne mirere igitur si sim, mea lumina, tristis:
    Tum lacrimas fundo, tu mihi Phoebus abes.
Quid tum restat? Erit cum dignus vindice griphus,
     Solus qui possit solvere, Phoebus erit.

Πολύπτωτον

2011-02-05T17:41:00.000+01:00

Κλεοβούλου μὲν ἔγωγ' ἐρέω,
Κλεοβούλῳ δ' ἐπιμαίνομαι,
Κλεόβουλον δὲ διοσκέω.

Cerinthi amore ego depereo,
Cerintho amentem me delecto,
Cerinthum ardenter mihi desidero.

De vera virginitate

2011-01-27T18:07:00.000+01:00

Quae virgo est, nisi mente quoque est et corpore virgo,
Haec laudem nullam virginitatis habet.
Quae virgo est, uni Сhristo ni tota dicata est,
Haeс Veneris virgo est totaque mancipium.

Dies noctesque

2011-01-19T20:30:00.004+01:00

Dies noctesque te desidero, Cerinthe. Num tu quoque dies noctesque me desideres, me somnies, me exspectes, de me cogites, me speres, me te oblectes, mecum totus sis, me ipsam quaero. Me miseram! Equidem de te dies noctesque cogitans casus dumtaxat humanos et incertos eventus valetudinis et naturae communis fragilitatem extimesco doleoque corpus mortale in alterius mortalis anima consistere. Haec enim pestis tam tenaciter me arripit interdum, ut integros dies noctesque illigatam torqueat.

Alternant elementa vices et tempora mutant,

Tempus habent noctes, tempus et ipse dies

Pietas nova

2011-01-01T13:46:00.000+01:00

Πολυστρόφαλιγξ φίλια

Allicis, expellis; sequeris, fugis; es pius, es trux.
     Me vis, me non vis; me crucias et amas;
Promittis, promissa negas; spem mi eripis et das.
     Iam iam ego vel sortem, Tantale, malo tuam.
Durum ferre sitim circum salientibus undis,
     Durius in medio nectare ferre sitim.

Incorporea

2010-12-12T23:50:00.004+01:00

Tangere enim et tangi, nisi corpus, nullam posse rem ait Lucretius. Etenim varios rerum sentimus odores nec tamen ad nares venientes cernimus umquam nec calidos aestus tuimur nec frigora quimus usurpare oculis nec voces cernere suemus; quae tamen omnia corporea constare necesse est natura, quoniam sensus impellere possunt.

Tu tamen, cuius odores nec sentire varios possim nec vocem ad aures venientem cernam umquam nec calidum halitum oculis manibusque usurpare queam, utrum corpus sis an potius incorporeus, me interrogo, quamvis affectus sensusque diversos impellere possis meum in corpus.

In supervacuis subtilitas teritur.

Obscuritas

2010-11-21T23:54:00.001+01:00

Versio imperfecta

Amo te veluti stirps quae numquam florescet
servans interiorem occultamque lucem florum,
sed amoris gratia intra me obscure vivit
aroma quod ima ex terra ascendit pressum.

Pone metum

2010-10-10T00:00:00.000+02:00

Mixtura

Pone metum, Cerinthe: Eros non laedit amantes.
Tu modo semper ama; salva puella tibi est.
An metuis, avis efficiar ne forte fruendo
et sine te sedes evolem ad aetherias?
Pone metum, Cerinthe: tuos quaecumque tenebit
Ora oculos claros, caelum erit illa mihi.

Avena

2010-09-28T17:49:00.001+02:00

Extremum carmen revocemus, Battare, avena.
Dulcia amara prius fient, et mollia dura,
candida nigra oculi cernent et dextera laeva,
migrabunt casus aliena in corpora rerum,
quam tua de nostris emigret cura medullis.
Quamvis ignis eris, quamvis aqua, semper amabo :
gaudia semper enim tua me meminisse licebit.

[Appendix Vergiliana, Dirae 97-103]

Rara humanaque verba

2010-09-17T00:07:00.010+02:00

Non tantum me oculi nigri, facundia, risus,
nec nitor incedit, blanditiave tuae,
quantum "ignosce, precor, mihi" rara humanaque verba
me cepere tua, ut diligam amemque simul.

Anna Elissa Radke, Carmina recentissima.

Vobis, o pulchrae!

2010-09-06T09:53:00.003+02:00

ταὶς κάλαισιν ὔμμι <τὸ> νόημμα τὧμον
οὐ διάμειπτον

Vobis, o pulchrae, mens mea

haud mutabilis

Aqua atque ignis

2010-08-29T22:46:00.002+02:00

Theognidis carmen

Οὔποθ ’ ὕδωρ καὶ πῦρ συμμείξεται· οὐδέ ποθ’ ἡμεῖς
πιστοὶ ἐπ’ ἀλλήλοις καὶ φίλοι ἐσσόμεθα.

[Numquam aqua atque ignis commiscebuntur. Numquam nos
fideles mutuique amantes erimus.]

__________________________________________________

Imitatio Victoris Hugo

2010-08-18T22:50:00.007+02:00

Imitatio Victoris Hugo: Tempus amoris, auctore David Money (2002):

Iudice me, numquam fugit aptum tempus amando:

Ad flammas pectus molles nec clauditur unquam.

Eheu: quod fugit, o compar suavissime, lapsu

Temporis inviso — quod se, mi Flacce, resolvit —

Non est tempus amare alias, sed tempus amari.

_____________________________________________________________

Horatius et Ioannes La Fontaine:

"[........................] Dum loquimur, fugerit invida
aetas: carpe diem, quam minimum credula postero." (HOR. carm. I 11,7-8)

"adnuimus pariter vetuli notique columbi.
Tu nidum servas; ego laudo ruris amoeni
rivos et musco circumlita saxa nemusque." (HOR. epist.I 10, 5-7)

"Deux pigeons s'aimaient d'amour tendre
[.........................................]
Ai-je passé le temps d'aimer? ". (La Fontaine, IX 2 - Les deux Pigeons)

___________________________________________________________

Sulpiciae I Elegidia (VI)

2010-08-13T23:58:00.003+02:00

Sulpiciae I Elegidia

Amantes noctu conveniunt, sed vicit amorem virginalis pudor et Sulpicia territa fugit ex amplexu Cerinthi. Postridie iam paenitet eam facti talemque epistulam scribit iuveni:

VI
Ne tibi sim, mea lux, aeque iam fervida cura
ac videor paucos ante fuisse dies,
si quicquam tota commisi stulta iuventa
cuius me fatear paenituisse magis,
hesterna quam te solum quod nocte reliqui,
ardorem cupiens dissimulare meum.

_________________________

Sulpiciae I Elegidia (V)

2010-02-19T20:56:00.002+01:00

Sulpiciae I Elegidia

Estne tibi, Cerinthe, tuae pia cura puellae,
quod mea nunc vexat corpora fessa calor?
A ego non aliter tristes evincere morbos
optarim, quam te si quoque velle putem.
At mihi quid prosit morbos evincere, si tu
nostra potes lento pectore ferre mala?

Sulpiciae I Elegidia (IV)

2009-12-31T15:30:00.000+01:00

Sulpiciae I Elegidia

Gratum est, securus multum quod iam tibi de me
permittis, subito ne male inepta cadam.
Sit tibi cura togae potior pressumque quasillo
scortum quam Serui filia Sulpicia:
solliciti sunt pro nobis, quibus illa dolori est
ne cedam ignoto maxima causa toro.

Sulpiciae I Elegidia (III)

2009-10-19T23:15:00.002+02:00

Sulpiciae I Elegidia

III

Scis iter ex animo sublatum triste puellae?
Natali Romae iam licet esse tuo.
Omnibus ille dies nobis natalis agatur,
qui nec opinanti nunc tibi forte venit.

Sulpiciae I Elegidia (II)

2009-08-13T23:49:00.001+02:00

Sulpiciae I Elegidia

Inuisus natalis adest, qui rure molesto
et sine Cerintho tristis agendus erit.
Dulcius urbe quid est? An uilla sit apta puellae
atque Arretino frigidus amnis agro?
Iam, nimium Messalla mei studiose, quiescas;
non tempestiuae saepe, propinque, uiae.
Hic animum sensusque meos abducta relinquo
arbitrio, quamuis non sinis esse, meo.

Sulpiciae Elegidia

2009-07-21T10:02:00.003+02:00

Sulpiciae I Elegidia

Tandem uenit amor, qualem texisse pudori
quam nudasse alicui sit mihi fama magis.
Exorata meis illum Cytherea Camenis
attulit in nostrum deposuitque sinum.
Exsoluit promissa Venus: mea gaudia narret,
dicetur si quis non habuisse sua.
Non ego signatis quicquam mandare tabellis,
ne legat id nemo quam meus ante, uelim,
sed peccasse iuuat, uultus componere famae
taedet: cum digno digna fuisse ferar.

Quae est Sulpicia?

2009-05-13T01:03:00.020+02:00

Salvete, lectrices et lectores Latini.

Quae est Sulpicia?

Sulpicia nomen fuit duabus poetriis Romanis.

Sulpicia (I) prima, quae Augusto regnante floruit, dicitur unica poetria Romana esse, cuius carmina tradita sunt. Quae inveniri possunt in tertio libro Corporis Tibulliani (c.13 – 18): in ea collectione carmina eorum poetarum sunt, qui in circulo Messallae numerabantur. Filia sororis (vel fratris?) Messallae erat, quae amorem suum Cerinthi cantat.

Sulpicia (II) altera, quae dicitur Minor, sub imperio Domitiani vixit. A Martiale (x. 35, 38) laudata est, qui eam comparavit cum poetria Graeca Sapphone.

Sulpicia quoque est nomen mihi, auctrici huius paginae interretialis, ubi nuntia et symbolae et opera et epistulae et poesis et carmina et acta feminarum Romanarum et aliarum antiquarum aut recentiorum atque etiam earum quae nostris in temporibus Latine scribimus, edita erunt.

Sed de me plura alio die.

Spero fore ut omnes Sulpiciam legatis!